در پناه آب!

درختانِ تشنه،شاخه‌بر‌دوشِ عطش،چشم به راهِ نوازشِ آبی‌اند،تا خاطرِ آلوده‌شاندر آرامشِ ناپایدارِ جویبارشُسته شود… پرندگانِ ترسیدهاز بی‌پناهیِ پی‌در‌پی،بال‌زنانبه کنارِ آب می‌گریزند،که شاید صدایزمزمه‌ای آشنادر شرشرِ حیاتپیدا کنند… و مردم،مردمی با نگاه‌هاییهراسان،یک چشم به آب دوخته‌اند،و یک چشم به فردا،که شایدفردااز پسِ خشکسالدوباره بارانی بیاید… من،در ...